নৈ,কবিতা,অচিন কুমাৰ

 নৈ

সাতুঁৰি পাৰ হ'ব নোৱাৰা এখন নৈ 

ইটো পাৰে মই,

সিটো পাৰে তুমি

নৈৰ সোঁতত উতি ভাঁহি ফুৰিছে 

সপোনৰ কঠিয়া বোৰ !

কিমান যে আশা আছিল...!

কিমান যে সপোন আছিল বুকুত ।

নাভাবো বুলিলেও 

বাৰে বাৰে মনলৈ আহে

ভাঙিযোৱ সপোন বোৰে 

বৰকৈ আমনি কৰে ।

✍️অচিন কুমাৰ, উওৰ  লখিমপুৰ