নিসংগতা,পাৰ্থপ্ৰতিম শইকীয়া

 নিসংগতা

মই নিঃসংগতাত ভুগিছোঁ

নিশা নিজে নিজে জ্বলিছোঁ,

মনৰ অবুজ বেদনাত মই

কাৰোবাৰ দুবাহু বিচাৰিছোঁ ।

মই নিঃসংগতাত ভুগিছোঁ

বুকুত যেন বিষ অনুভৱ কৰিছো ,

মনৰ হেজাৰ কথা কবলৈ

কাৰোবাক কাষত বিচাৰিছোঁ ।

মই আকৌ নিঃসংগতাত ভুগিছোঁ

লৰালী বন্ধুবোৰক বিচাৰি ফুৰিছোঁ ,

অতীতৰ মধুৰ সময়ক সুঁৱৰি

নিজে নিজে শান্তিনা লভিছোঁ ।

এতিয়া মাথোঁ আন্ধাৰকে

আপোন কৰি লৈছোঁ ।

পাৰ্থ প্ৰতিম শইকীয়া

লখিমপুৰ